Onze tuin was een proefproject. Mijn man en ik hadden géén concrete vraag, maar deden dus in kader van een try out een tuinopstelling. Aangezien we geen hulpvraag hadden, hadden we ook geen verwachtingen. We wisten totaal niet wat de impact zou kunnen zijn van een tuinopstelling. Die impact was er ook niet onmiddellijk. Maar een half jaar na de opstelling bleek: Het 20-jaar oude spanningsveld tussen mijn liefste en ik ten aanzien van onze tuin… was verdwenen. We hoorden elkaar en begrepen elkaars standpunten voor ’t eerst in 20 jaar. We kwamen tot gezamenlijke beslissingen waardoor er nu, een half jaar later, twee appelbomen, een magnolia en twee Japanse Esdoorns aangeplant werden. We deden dat intuïtief, door ‘oor’ te hebben voor wat het land, de tuin, de elementen wilden Nu, voor ’t eerst in al die jaren, eet ik graag buiten, voel ik me betrokken op de tuin en voelt de tuin eindelijk harmonieus.